Melding verbergen

De ARAG-site maakt gebruik van cookies. Lees meer informatie over cookies.

Verjaring

Geschreven door Erwin Ris op 18-03-2015 | (0) reactie

Sinds de Rijdende Rechter daar regelmatig aandacht voor vraagt, weet heel televisiekijkend Nederland  alles over ‘verjaring’, oftewel: hoe kan een stukje grond van een ander na verloop van tijd van jou worden?

ARAG-verjaring-oud mannetje tuin

Een makkie!
Als je mensen mag geloven dan is het makkelijk zat. Je pikt wat grond in van een ander, die grond ga je dan gebruiken alsof die van jezelf is (hekje er omheen, schuurtje erop, plantjes in de grond etc). En als de echte eigenaar dan niet tijdig ingrijpt, dan word jíj na 20 jaar eigenaar van dat stukje grond. Een kind kan de was doen!

Géén makkie
Maar helaas, zo gemakkelijk is het niet. Het blijkt toch altijd weer ingewikkeld te zijn om een beroep op verjaring door de rechter gehonoreerd te krijgen. Uitgangspunt (terecht lijkt me) is dat je in Nederland niet zomaar je eigendom kwijt kunt raken. En daarom worden er door de rechter strenge eisen aan zo’n verjaringsberoep gesteld.  Bijvoorbeeld de eis dat het gebruik van de degene die aan landjepik doet ‘ondubbelzinnig’ is. Daarmee wordt het volgende bedoeld. Inpikker meneer A moet zich op de grond van eigenaar meneer B gedragen alsof A de eigenaar is. En B moet dat ook zo hebben kunnen begrijpen. En als in díe situatie B dan niet tijdig in actie komt, dan is ie na 20 jaar inderdaad zijn grond kwijt. Nu zal A denken: “Wat is nu het probleem? Als ik de grond door middel van een hek bij mijn eigen tuin trek, en ik zet er een schuurtje op, dan zijn dat toch typisch de handelingen van een eigenaar?” OK, maar stel nou dat B dan zegt: “Het plaatsen van een hek of een schuurtje hoeft er niet per se op te wijzen dat A mijn eigendom aan het inpikken is. Het zou ook kunnen dat mijn grond alleen maar tijdelijk door A in gebruik is genomen (en dat vind ik prima, want dan hoef ik die grond een tijdje zelf niet te onderhouden!)”. Dat verweer (of iets dergelijks) wordt regelmatig bij de rechter gevoerd, én door de rechter geaccepteerd. Met andere woorden, het zou dus kunnen zijn dat B er op basis van de uiterlijke feiten níet vanuit hoefde te gaan dat hij zijn eigendom aan het kwijtraken was (en dat hij tijdig, binnen 20 jaar, bij A aan de bel moest trekken). Dan is het gebruik van de grond door A niet ‘ondubbelzinnig’ geweest, en dan blijft B gewoon eigenaar.  

Tenzij je écht brutaal bent
Toegegeven, het klinkt allemaal ingewikkeld, maar dat is het in de rechtszaal dus vaak ook. Alleen in één situatie zou de verjaringsdiscussie gemakkelijk zijn: je zet niet alleen een hek om de grond heen, maar plaatst er ook nog een bord op met de mededeling ‘DEZE GROND IS NU VAN MIJ!’. Brutalen hebben tenslotte de halve wereld, en in ons voorbeeld dan óók nog dat stukje grond van meneer B. Maar zoveel brutaliteit kom je zelden tegen. Hoewel het wel weer een smakelijke aflevering van de Rijdende Rechter zou opleveren!



Deel dit artikel:

Uw reactie

Bedankt voor uw reactie.

Reacties worden binnen 2 werkdagen door ARAG goedgekeurd, voordat ze onder het bericht verschijnen. U ontvangt hiervan bericht per email.

 
 
 

Erwin Ris

Mijn naam is Erwin Ris, ik houd mij bij ARAG bezig met privaatrecht (ruzies tussen (rechts)personen onderling) en daarbinnen doe ik vrij veel burenrecht. Burenzaken vind ik leuk en interessant, vanwege het ‘menselijke’ aspect (zeg maar: de emoties).

Tags

Archief

8,2

Verzekerde particulieren waarderen onze zaak behandeling met een 8,2;

>5000

Afgelopen maand ruim 5000 mensen geholpen met hun conflict;

>450

Bij ARAG staan altijd meer dan 450 juristen voor u klaar;